Wykrój bluzki damskiej: koszula, bluzka bez rękawów i kimono

Klasyczna bluzka powstaje z podstawowej konstrukcji przodu i tyłu z zaszewką piersiową. Zaszewka może wychodzić z boku, z ramienia, z podkroju pachy, z dekoltu albo zostać zamieniona na cięcie księżniczkowe lub marszczenie. Ilość kształtu w biuście zależy od różnicy między obwodem biustu a obwodem pod biustem.

Luz w bluzce wynosi zwykle 6–10 cm w obwodzie biustu w fasonach dopasowanych, 10–16 cm w luźnych i ponad 20 cm w oversize. Bluzki z tkanin lejących, jak wiskoza czy jedwab, mogą mieć mniejszy luz, bo materiał sam układa się na ciele, a z bawełny koszulowej potrzebują nieco więcej, żeby nie ciągnęły przy ruchu.

Wykrój koszuli damskiej ma elementy zaczerpnięte z krawiectwa męskiego: karczek tyłu, kołnierz na stójce, listwę z guzikami, mankiety z rozporkiem i często kieszeń na piersi. Damska koszula ma jednak modelowanie biustu, zwykle zaszewkę boczną lub zaszewki pionowe z przodu i z tyłu, które wysmuklają talię.

Kołnierz koszulowy składa się z dwóch elementów: stójki i kołnierza właściwego. Obie części podkleja się flizeliną, przy czym w kołnierzu wkład warto przyciąć o zapas szwu, żeby rogi nie były zbyt grube. Rozporek rękawa wykonuje się jako klasyczny rozporek koszulowy z listewką albo prosty rozporek obszyty lamówką.

Kolejność szycia koszuli jest dość stała: najpierw zaszewki i karczek, potem łączenie ramion, kołnierz, listwy, a na końcu rękawy, boki i mankiety. Rękaw w koszuli zwykle wszywa się na płasko, przed zszyciem boków, a szew boku i rękawa zszywa jednym ciągiem. Dziurki wykonuje się na samym końcu, gdy wszystkie elementy są już wyprasowane.

• Karczek tyłu podwójny: czyste wnętrze i łatwiejsze wszycie rękawa.
• Szwy francuskie lub płaskie: trwałe i ładne od środka.
• Guziki co 7–9 cm, jeden na wysokości biustu, żeby bluzka się nie rozchylała.
• Mankiety podklejone, dziurki wykonane przed przyszyciem guzików.

Wykrój bluzki bez rękawów wymaga innego podkroju pachy niż bluzka z rękawem. Podkrój podnosi się o 1–2 cm, a linię ramienia zwęża o 0,5–1,5 cm, żeby krawędź nie zsuwała się z ramienia i nie odsłaniała biustonosza z boku. Bez tego bluzka będzie wyglądała jak wersja z odciętym rękawem.

Krawędzie bluzki bez rękawów wykańcza się odszyciem, lamówką ze skosu albo podszewką górnej części. Lamówka wywinięta do środka i przestębnowana daje sportowy wygląd, odszycie łączone, obejmujące dekolt i pachy, czystszy i bardziej elegancki.

Bluzki bez kołnierza wykańcza się przy dekolcie odszyciem, lamówką ze skosu albo podszewką górnej części. Odszycie kroi się według kształtu dekoltu, zwykle szerokości 4–6 cm, i podkleja cienką flizeliną. Po wszyciu zapasy szwu nacina się co 1–1,5 cm na łukach, a odszycie podszywa ściegiem przytrzymującym, żeby nie wywijało się na zewnątrz.

Lamówka ze skosu to rozwiązanie lżejsze, dobre przy cienkich tkaninach, w których odszycie przebijałoby na prawą stronę. Pasek skosu szerokości 3–4 cm wszywa się prawą stroną do prawej, zagina do środka i przestębnowuje. Skos wszywany na wklęsłym dekolcie trzeba lekko naciągać, a na wypukłym nieco wdawać.

Przy dekoltach z rozcięciem, na przykład w kształcie łezki z tyłu lub rozcięcia z przodu, odszycie wykrawa się razem z rozcięciem jako jeden element. Rozcięcie przeszywa się na odszyciu, rozcina i przewraca, co daje idealnie czystą krawędź.

Wykrój bluzki kimono ma rękaw krojony w jednym kawałku z przodem i tyłem. Nie ma podkroju pachy ani wszywanego rękawa, dlatego to jeden z najprostszych fasonów do uszycia. Bluzka kimono najczęściej ma szew na ramieniu biegnący aż do dołu rękawa i szew boczny przechodzący łukiem w szew pod rękawem.

Wadą prostego kimona jest ograniczony ruch ramion i fałdy pod pachą. Przy wąskim rękawie kimono podnosi się cała bluzka, gdy unosisz ręce. Rozwiązaniem jest klin pod pachą, wszyty w rozcięcie szwu bocznego, albo bardziej opuszczony kąt rękawa, około 45 stopni zamiast prawie poziomego.

Najpopularniejsze tkaniny bluzkowe to wiskoza, popelina bawełniana, batyst, len, jedwab, krepa i muślin. Wiskoza i jedwab dobrze się układają, ale są śliskie przy krojeniu, popelina jest stabilna i idealna na koszule, len wymaga prania przed krojeniem, bo kurczy się nawet o kilka procent.

Na bluzkę z długim rękawem w rozmiarze 38–40 przy szerokości 140–150 cm potrzeba zwykle 1,4–1,8 m, na bluzkę bez rękawów 0,9–1,2 m. Tkaniny z wyraźnym wzorem, kratą lub paskami wymagają zapasu na dopasowanie wzoru na środku przodu i w kieszeniach.

Wykroje bluzek z dzianiny różnią się od wykrojów z tkaniny przede wszystkim luzem. Dzianina rozciąga się, więc bluzka może mieć luz bliski zera, a w topach dopasowanych nawet luz ujemny, czyli obwód mniejszy niż obwód ciała. Zaszewki w dzianinie są często zbędne, bo materiał sam układa się na biuście.

Dlatego nie warto szyć bluzki z wykroju na tkaninę z dzianiny ani odwrotnie. Bluzka z dzianiny uszyta z wykroju na tkaninę będzie workowata, a bluzka z tkaniny z wykroju na dzianinę nie da się założyć. Wykrój zawsze określa, do jakiego materiału jest przeznaczony.

Najczęstsze problemy z bluzkami to rozchylanie się listwy z guzikami na biuście, fałdy na plecach pod kołnierzem, za szerokie lub za wąskie ramiona i rękaw ciągnący przy podnoszeniu ręki. Każdy z nich ma swoją korektę, ale przy kilku naraz wykrój zaczyna się rozjeżdżać.

Wykrój bluzki przygotowany według własnych wymiarów w Minerva Patterns uwzględnia obwód biustu, talii i bioder oraz wzrost, a zaszewki i długości są przeliczone pod Twoją sylwetkę. Dla osób z dużą różnicą między biustem a szerokością ramion to najprostszy sposób, żeby nie przerabiać każdego nowego modelu.

1. 1.Listwa się rozchyla: powiększ zaszewkę piersiową.
2. 2.Fałdy poziome pod kołnierzem na plecach: skróć długość tyłu do talii.
3. 3.Ramię wystaje poza kość barkową: zwęź ramię i skoryguj podkrój.
4. 4.Rękaw ciągnie przy uniesieniu ręki: podnieś podkrój i poszerz rękaw w bicepsie.